26 de enero de 2011
Pestana
Son a chave que encerra miles de segredos, son a chave do espello da alma onde se reflicten todos os sentimentos. Vivín de preto moitos bicos, agarimos... miradas de esperanza, amor, desexo, miradas cheas de fulgor, como bañadas en purpurina. Abrín a porta a bágoas e máis bágoas, de desilusión, de rabia, de esquecemento... Unha máis da fila... unha máis igual que as outras que se xuntan para durmir, para descansar... para sentir o calor dun bico máis intensamente.
Dou bicos de bolboreta, e en busca de desexos voo.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
6 comentarios:
Encántame !
Así, sinxelo, como todo o que fas, pero pechas unha gran historia detrás de todo, incríble !
Un bico, pásate se queres :)
Sinxelo pero moi doce. Facía xa tempo que non lía unha entrada das túas, gústame ver que sigues en activo ;)
Moitos bicos.
En respuesta a tu comentario..otra vez qué? por qué? xD
Me ha encantado pasarme por tu blog! tengo la impresión de que cada vez escribes mejor jaja! te nos haces mayoor
En respuesta a tu comentario..otra vez qué? por qué? xD
Me ha encantado pasarme por tu blog! tengo la impresión de que cada vez escribes mejor jaja! te nos haces mayoor
La ultima frase... impresionante!
Un besin!
Solo tengo una cosa que decir...PERFECTO (:
Publicar un comentario en la entrada